بررسی مضامین نوستالژیک اشعار مهدی حمیدی شیرازی

چکیده
حمیدی شیرازی از شاعران دارای مضامین نوستالژیک در ادبیات غنایی معاصر ایران به شمار می آید. پربسامد ترین مضامین نوستالژیک اشعار حمیدی شیرازی کدامند و چه نسبتی با یکدیگر دارند؟ این پژوهش، به واکاوی مضامین نوستالژیکِ فردی و اجتماعیِ اشعار مهدی حمیدی شیرازی، در بخش های گذشته نگر و آینده نگر، به روش کتابخانه ای و با رویکردی توصیفی- تحلیلی پرداخته است. برای این منظور، ابیات دارای مضمون نوستالژیک در کل دیوان اشعار حمیدی شیرازی بر اساس چارچوب نظری پژوهش طبقه بندی و مورد تحلیل کمی و کیفی قرار گرفته است. در شعر حمیدی، مضامین فردی در مقایسه با مضامین اجتماعی و مفاهیم گذشته نگر در مقایسه با مفاهیم آینده نگر سهم بیشتری دارند. بترتیب «یاد ایام وصال»، «یاد ایام جوانی»، «یاد عزیزان ازدست رفته»، «حسرت دورۀ کودکی» و «حسرت عمر گذران»(در میان مضامین فردی گذشته نگر) و «باستانگرایی فرهنگی و اجتماعی»(در میان مضامین اجتماعی گذشته نگر) بالاترین بسامد را در میان مضامین نوستالژیک شعر او دارند. تنها مضمون نوستالژیک آینده نگر شعر حمیدی که بعد از مضامین فوق، بالاترین بسامد را دارد، مضمون فردیِ «رهایی از زندگی» است.