بررسی و شناسایی ریشه های اندیشه های ایرانی در منابع عربی با استناد به شاهنامه

نوع مقاله : پژوهی اصیل

نویسندگان
1 استاد گروه زبان و ادبیات عرب دانشگاه ایلام
2 دانش آموخته زبان و ادبیات عرب دانشگاه رازی کرمانشاه
3 عضو هیئت علمی دانشگاه رازی . استاد گروه عربی
4 کارشناس ارشد زبان و ادبیات عرب دانشگاه رازی کرمانشاه
چکیده
چکیده
بخش بزرگی از حکمت­ها و جملات حکیمانه مربوط به ایرانیان چون لایه­هایی از طلا در لابلای کتب عربی نهفته شده است، گاه با بیان اینکه این حکمت­ها مربوط به ایرانیان است و گاه با بیان اینکه این حکمت از حکیمی یا فرهنگی است مجهول الهویه، پاره­ای از امثال با نام «مولّد» نیز مجهول و ناشناخته معرفی شده­اند از طرف دیگر در منابع فارسی صاحبان بخش­هایی از آن حکمت­ها مشخص شده و یا اینکه به آن مفاهیم به عنوان مفاهیمی ایرانی اشاره شده است یکی از کتبی که به معرفی حکمت­های ایرانی می­پردازد و همواره در جهت حفظ میراث فرهنگی و ملّی ایرانیان کوشیده است شاهنامه فردوسی است، این پژوهش برآن است که با توجه به مستندات هر دو دسته یعنی کتب فارسی و عربی و ذکر نمونه­هایی از شواهد و مثال­ها در جهت شناساندن هویت و شناسنامه این حکمت­ها گام بردارد و نتایج حاصل از این جستار هویت بخشیدن به دست کم سی (30) حکمت و ضرب المثل است.
کلمات کلیدی: شاهنامه فردوسی، اندیشه ایرانی، منابع عربی، امثال مولّد
کلیدواژه‌ها
موضوعات

دوره 23، شماره 91
بهار 1405
صفحه 33-70