انجمن علمی زبان و ادبیات فارسی پژوهشهای ادبی 1735-2932 17 70 2020 04 20 The Sociological criticism of a short story collection "The leopards who have run with me" by Brjan Najdi نقد جامعه‌شناختی مجموعه داستان یوزپلنگانی که با من دویده‌اند، اثر بیژن نجدی 41 65 23736 FA منصوره باقری مزرعه دانشگاه آزاد اسلامی کاشان عیدالرضا مدرس زاده دانشگاه آزاد اسلامی فاطمه حیدری دانشگاه آزاد اسلامی کرج Journal Article This research is going to review short story named "The leopards who have run with me" written by Bijan Najdi, based on sociological criticism by Lucien Goldmann's genetic structuralism method. With regard to the fact that intended research field of here is social realistic novel, this articl is going to deal with the unrealistic short story in a descriptive-analytical way then review it’s capable for sociological criticism. In this method explores the correspondence between the general structures of the work and the social structures in which the story develops. The results of the of this article show that such a critical method, bears the necessary instrumentation for analyzing and interpreting short story and Najdi was not negligent about the social issues beside making poetic sphere for his stories and the form and content of his book are shaped by the structures of society. By creating implication, de indirectly has referred to social harms especially modernity invasion into Iran's society after the war and the mechanization consequencies for societies in current century. <span dir="RTL"><span>این پژوهش بر آن است تا مجموعه داستان کوتاه <em>یوزپلنگانی که با من دویده‌اند</em> از بیژن نجدی را بر‌مبنای نقد جامعه‌شناختی ادبیات و با روش ساختگرایی تکوینی لوسین گلدمن بررسی کند. با توجه به اینکه حوزه پژوهشهای موردنظر، رمان واقعگرای اجتماعی است، مقاله در نظر دارد با روش توصیفی ـ تحلیلی، به‌سراغ داستان کوتاه غیررئالیستی برود و توان آن را برای نقد جامعه‌شناختی بررسی کند. در این روش، ساختارهای کلی اثر ادبی با ساختارهای اجتماعی که اثر در آن تکوین یافته است، در تناظر قرار می‌گیرد. نتایج نشان می‌دهد که این شیوۀ ابزارهای لازم تفسیر و تحلیل داستان کوتاه را دارد و بیژن نجدی در کنار ساختن فضای شاعرانه داستانهایش از مسائل اجتماعی غافل نیست و صورت و محتوای اثر او تحت‌تأثیر ساختارهای جامعه شکل گرفته است. او به‌طور غیرمستقیم و از طریق ایجاد دلالتهای ضمنی به آسیبهایی چون هجوم مدرنیته به ایران پس‌از جنگ و ماشینی شدن جوامع در قرن حاضر پرداخته است. </span> https://lire.modares.ac.ir/article_23736_8750cece0f8b031d0df80ea8d1345d01.pdf